Data publikacji: 24.11.2009
Autor: Marek Suchar
Źródło: Kobi Dayan, Shaul Fox, Ronen Kasten, „The Preliminary Employment Interview as a Predictor of Assessment Center Outcomes” IJoSaAVol 16, No 2, 2008
Assessment Center (AC) – metodologia przez wielu praktyków uważana za
najdoskonalszą metodę selekcji, jest jednak dość rzadko przez nich
stosowana jako wielokrotnie bardziej kosztowna od innych metod, takich
jak na przykład rozmowa kwalifikacyjna.
Skuteczność selekcyjna tej metody często poddawana jest naukowej ocenie i przez wielu specjalistów częściowo kwestionowana. Uważają oni, że zarówno rzetelność jak i trafność AC podlegają sporym ograniczeniom. W omawianym artykule izraelscy uczeni podjęli się porównania wyników AC oraz ocen formułowanych na podstawie rozmów kwalifikacyjnych i testów sprawności umysłowej. W tym celu zbadano wyniki ocen 423 kandydatów do pracy w policji. Okazało się, że ostateczne decyzje selekcyjne silnie korelowały zarówno z oceną na podstawie AC jak i z wynikiem testów i rozmowy kwalifikacyjnej. Oznaczać to może, że AC nie wniosło nic nowego do ocen formułowanych na podstawie o wiele prostszych i mniej kosztownych metod. Wedle autorów artykułu AC warto przeprowadzać kandydatom, którzy uzyskują średnie oceny w testach i na rozmowach. Na ich temat moglibyśmy ewentualnie zdobyć przy użyciu tej metody jakąś dodatkową wiedzę. W odniesieniu do kandydatów o najwyższych i najniższych ocenach na podstawie testów i rozmowy nie dowiemy się przy użyciu AC raczej niczego nowego, w każdym razie niczego takiego co mogłoby zmienić te oceny.
Mamy więc nowy ciekawy głos w dyskusji na temat AC. Wynika z niego, że AC warto stosować wobec części, a nie wobec wszystkich kandydatów.